29 Αυγούστου 2016

Διακοπές με αεροπλάνο, αυτοκίνητο και χρονομηχανή!

Καλώς ήρθες, καλώς ήρθα, καλώς ήρθαμε! Πωπωπω... από το Πάσχα έχω να γράψω στο blog. Κακόμοιρο blogάκι μου, σε έχω παραγκωνισμένο, αλλά ξέρεις ότι είσαι η πρώτη μου αγάπη. Εσένα λοιπόν θα φορτώσω με όμορφες εικόνες. Κι εσύ το ξέρω ότι θα αναλάβεις να τις μοιραστείς με όλους τους φίλους του soφαν!
Δευτέρα σήμερα, και μάλιστα η τελευταία του Αυγούστου, οπότε ας κάνουμε κάτι όλοι μαζί για να μας έρθει πιο μαλακά. Ας ταξιδέψουμε στο χρόνο!
Αν με παρακολούθησες από το instagram, θα έχεις ήδη δει κάποιες από τις φωτογραφίες του ταξιδιού μου. Σκοπός μου είναι να σε ταξιδέψω λίγο, όπως ταξίδεψα κι εγώ σε τόσο όμορφα νησιά και καταγάλανες θάλασσες, παρακολουθώντας πολλούς από εσάς!
Το ταξίδι μου ξεκίνησε από την Αθήνα με πρώτη στάση στην Μπρατισλάβα! Το αεροπλάνο έφτασε αργά το απόγευμα και αμέσως μπήκα σε αυτοκίνητο για ένα ονειρεμένο roadtrip. Τίποτα δεν ξεφεύγει από το Google Maps. Όλη η διαδρομή που ακολούθησα, σε μια εικόνα!

Από τη Μπρατισλάβα το αυτοκίνητο με μετέφερε στη Βιέννη και ταυτόχρονα στον Νοέμβρη. Κρύο, βροχή, κουκούλες και πασμίνες αλλά το πέδιλο εκεί, σταθερό. Πρέπει να ήμουν εγώ και άλλοι 6-7 οι θαρραλέοι που αψηφούσαν το κρύο. Πανέμορφη η Βιέννη. Αν εξαιρέσεις την κουκούλα και το πέδιλο, ένιωσα λίγο Πριγκίπισσα Σίσσυ. Αυτές ήταν οι μόνες μας διαφορές βασικά.
Η κουκούλα και το πέδιλο. Α. Και η άμαξα. Εγώ δεν είχα δική μου άμαξα ενώ εκείνη μπορεί να είχε καμιά διακοσαριά. Α, ήταν και η πόλη δική της. Και η χώρα. Αυτές οι διαφορές. Τέλος.

Ο ήλιος μόνο σε μοντάζ! 

Όχι, εντάξει, τη μια μέρα μου έκανε τη χάρη και τον είδα στον Βιεννέζικο ουρανό.
Για λίγο όμως, δεν είναι και για χόρταση. Γνώρισα και μια Βιεννέζα ταβερνιάρισσα που κάθε χρόνο, εδώ και πέντε χρόνια μαζεύει παιδιά, καρότσια, κουβαδάκια κι έρχεται με απευθείας πτήση στην Κάρπαθο παρακαλώ! Φέρνει δίπλα στο τραπέζι μου (ελαφρώς με το ζόρι) ένα ξέξασπρο πιτσιρίκι το οποίο ανοίγει το στόμα του και βγαίνει "Calispera..." ή κάτι που έμοιαζε. Στις δημόσιες σχέσεις από τα πέντε του ο μικρός.

Πέτυχα και το Film Festival! Μαζευτήκαμε όλοι, Βιεννέζοι και μη, και ακούγαμε όπερα και βλέπαμε μπαλέτα και τρώγαμε λουκάνικα και άλλα ελαφριά. Εγώ πήρα την κάτωθι μακαρονάδα. Στο φεστιβάλ είχε και Ελληνικό περίπτερο, μέσα στα 10-15 όλα κι όλα, με τους γύρους του, τις πίτες του, όλα κομπλέ.

Την επόμενη μέρα αρχίζω να μπαίνω για τα καλά στο παραμύθι. Ο γύρος της Τσεχίας μαγικός και μοναδικός. Όπου γυρίσει το μάτι βλέπει ομορφιές, στη φύση με τα δάση και τις αμέτρητες λίμνες, στα κάστρα, στην προσεγμένη αρχιτεκτονική που είχε να δείξει ακόμα και το κάθε κωλοχώρι απομακρυσμένο χωριουδάκι.

Περίεργος λαός οι Τσέχοι. Βόρειοι θα μου πεις, Τι περίμενες? Στις 10 το βράδυ κλείνει η κουζίνα σε όλα τα εστιατόρια και τρέχεις να εντοπίσεις τη Μαβίλη του Κάρλοβι Βάρυ. Το πρωινό ξύπνημα όμως σε ανταμείβει... Χαλάλι το τρέξιμο για το Καρλοβοβαριάτικο βρώμικο.

Γενικά γελαστοί άνθρωποι και πρόθυμοι να σε βοηθήσουν. Χαριτωμένη στιγμή: όταν χρειάστηκε να υπογράψω αυτό το χαρτί σε ένα από τα ξενοδοχεία (9 στο σύνολο).
Η στιγμή που κι εσύ θα ένιωθες home sick.
Δεν είναι αυτή η υπογραφή μου. Κάπως έτσι βγαίνει όταν ταρακουνιέμαι από το γέλιο.

Τσεχία είναι αυτή. Η μπύρα βγαίνει από τις πηγές. Για τα δικά μου δεδομένα, που πρέπει να έχει έξω 40 βαθμούς και η μπύρα να είναι στους -40, μπορώ να πω ότι ήπια αρκετή.
Δροσερούτσικη αλλά γευστικότατη και φθηνότατη...

Και μάλιστα, στο Όλομουτς (αν προφέρεται έτσι - άλλο θέμα αυτό, να γίνεσαι φιόγκος για να πεις μια λέξη... πως καταλαβαίνουν τι λένε? μυστήριο...) ήπια την πιο νόστιμη μπύρα ΕΒΕΡ! Με γεύση κεράσι και κερασάκι να πλατσουρίζει μέσα στο ποτήρι. Αν θυμηθώ και τη ζυθοποιία θα τη γράψω για να ξέρεις.


Όλομουτς: μπροστά η πόλη σε μπρούτζινη μακέτα, πίσω σε κανονικό μέγεθος!

Κούτνα Χόρα. Δεν ήταν στο πρόγραμμα αλλά μπήκε με το έτσι θέλω. Μια και δεν της έδωσα το χρόνο που έπρεπε, είναι από μόνη της ικανός λόγος να ξαναπάω. Το βλέπεις άλλωστε.

Το κινητό πήρε φωτιά! Παρακάτω υπάρχει σχετικό κουίζ σχετικά με τις φωτογραφίες που τράβηξα. Δεν ήξερα τι να πρωτοκάνου. Να ιντερνέτου? Να φεησμπούκου? Να τουιτέρου? (τα λες και λίγο βραζιλιάνικα). Αποφάσισα κατά βάση να ινσταγκράμου.
Δεν θα μου πουν εμένα οι Τσέχοι τι θα κάνου. Άιντε.

Κρόμεριτζ: Παλάτι βγαλμένο από παραμύθι, σαν να είναι φτιαγμένο στην άμμο. Ατελείωτοι κήποι, ζωάκια, πουλάκια, λουλουδάκια... κι ένα παιδάκι μου ζωγράφισε ΑΥΤΟ!
Οκ, δεν το έκανε για εμένα αλλά το βρήκα εγώ! Οκ, δεν το βρήκα μόνο εγώ.
Άσε με! Ότι θέλω. Για εμένα το έκανε και το βρήκα κιόλας. 

Τελευταία στάση: Μπρατισλάβα. Μια διανυκτέρευση και μετά πίσω στην πατρίδα. Άλλος αέρας εκεί. Τώρα κατάλαβα γιατί χωρίστηκαν οι Τσέχοι από τους Σλοβάκους. Είναι δίπλα - δίπλα και οι μεν είναι Βόρειοι, οι δε είναι Βαλκάνιοι! Φουλ στα καφέ και τα εστιατόρια, κόσμος παντού, μουσική... Άλλο πράγμα. Πριν φύγω ανέβηκα στο κάστρο. 

Με τον μεγάλο κήπο και το κεκλιμένο γκαζόν που με κάνει να φαίνομαι ξαπλωμένη.
Αλλά δεν είμαι. Χα! Και μια και με βλέπεις "ξάπλα" να σου πω ότι κάθε βράδυ σε όοολο το ταξίδι κοιμόμουν με πάπλωμα! Όχι παπλωματάκι. Να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Και ήρθε η ώρα για το κουίζ:
12 μερούλες το ταξίδι.
Πόσες φωτογραφίες έβγαλε η Φανίτσα? Ε?
Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, πόσες φωτογραφίες έφερα πίσω?
Δηλαδή πόσες ήταν οι ωραίες που αποφάσισα να κρατήσω? Με το κινητό τραβηγμένες.
Εδώ σε θέλω!

10 σκέψεις... η δική σου?

  1. Αν και σχολιαζα σε καθε σου φωτογραφια σαν στοκερ θα ξαναπω οτι ειναι αγαπημενο ταξιδι. Θα το ξαναεκανα ανετα και τωρα! Αλλη ομορφια, κατι απο παλια, ενα ρομαντζο ρε παιδι μου. Θα υποθεσω λοιπον οτι εβγαλες πανω απο 600 φωτογραφίες. Εκτος αν ειχες εξτρα μνημες οποτε παμε στις 800 και βαλε. Δεν ηξερα οτιειχες και μπλογκ κοριτσι. Για να ριξω μια ματια!
    Καλη αρχη και καλες εμπνεύσεις φια φετος.
    Αθανασία ♡ Creations with fantasy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω Αθανασία ότι δεν έπεσες κοντά! Χωρίς έξτρα μνήμες και λοιπά κόλπα, κι όμως είσαι μακριά! Πραγματικά αγαπημένο ταξίδι... Δεν ξέρω πότε το έκανες αλλά σίγουρα δεν έχουν αλλάξει και πολλά, μη σου πω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα! :)

      Διαγραφή
  2. τι όμορφες εικόνες!!!σε ευχαριστούμε που μας ταξίδεψες!
    να υποθέσω ότι έβγαλες πάνω από 1000 φωτό αν εγώ σε ένα τριήμερο ταξίδι βγάζω τουλάχιστον 300....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ίδια "χάλια" είμαστε δηλαδή! Είσαι πολύ κοντά! Αν πεις και συγκεκριμένο αριθμό, μπορείς να πετύχεις και κέντρο!

      Διαγραφή
  3. Welcome back!! Τί όμορφη ανάρτηση για επιστροφή στην γειτονιά μας...μας ταξίδεψες μαζί σου!!Τέλειες όλες οι φωτογραφίες!! Πήγα και εγώ Τσεχία όταν ήμουν 12χρονών (που καιρός χεχεχε) αλλά εμείς πήγαμε μόνο Πράγα και Κάρλοβι Βάρι! Καλά όσο για τη μπύρα θυμάμαι ο πατέρας μου (που είναι μεγάλος φαν) έπινε συνέχεια εκεί! Εύχομαι να έχεις άλλα τόσα όμορφα ταξίδια στη ζωή σου φίλη μου!! Πολλά φιλούθκια :)
    *Χμμμ, μήπως έβγαλες 1232 φωτογραφίες?? Μία φορά πας τέτοια ταξίδια, επιβάλλεται!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1232??? Μιλάμε για μαντεψιά με φουλ ακρίβεια, Βασιλική. Όχι αστεία! Αλλά είσαι πολύ-πολύ κοντά! Ευχαριστώ για την ωραία σου ευχή! :)

      Διαγραφή
  4. Αχ αυτη η φωτογραφία με την αμαξα πραγματικά σε κάνει να ονειρευεσαι οτι είσαι σε παραμύθι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια και δεν ανέβηκα στα αλήθεια (μα, 50 ευρώ???) βλέπω τη φωτό και ονειρεύομαι κι εγώ!

      Διαγραφή
  5. Αυτές κι αν ήταν διακοπές!!
    Καλώς ήρθες από το παραμύθι!
    Μέχρι να αρχίσει το επόμενο, καλό φθινόπωρο σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σας ήρθα Μαρία! Με την ευχή να βρίσκουμε όλοι μας ομορφιές, σε όλες τις εποχές!

      Διαγραφή

για πες!